Η τέχνη της κατασκευής πήλινων χρηστικών και διακοσμητικών αγγείων, που ασκείται εδώ και τρεις τουλάχιστον αιώνες στο χωριό Μαργαρίτες[1] Ρεθύμνου, συνεχίζεται από τους σύγχρονους αγγειοπλάστες των Μαργαριτών.
Αποτελεί ταυτοτικό στοιχείο της κοινότητας και εξακολουθεί να αποτελεί μια ζωντανή παράδοση που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά.
ΠΗΓΗ: ΥΠΠΟΑ, ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 12.6.2024.
[1] Για την ιστορία, στο χωριό αυτό ευρίσκεται ένας ΥΣΤΕΡΟΜΙΝΩΙΚΟΣ ΘΟΛΩΤΟΣ ΤΑΦΟΣ του 1350 π.Χ., ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Ρεθύμνης. Κείται στα ΒΑ. τοῦ χωριού, Α. της διακλαδώσεως προς Ορθέ. Ο μακρύς κατηφορικός διάδρομός του, είναι κτισμένος και από τις δυο πλευρές με μεγάλες λαξευτές πέτρες. Οδηγεί στον κυκλικό ταφικό θάλαμο. Ανακαλύφθηκαν τα οστά 4 ενηλίκων και δυο παιδιών. Τα κτερίσματα δείχνουν ότι πρόκειται για νεκρούς της ανώτατης τάξης.
