Του ιατρού πνευμονολόγου-φυματιολόγου Στυλιανού Θ. Μητρόπουλου
ΣΧΟΛΙΑ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γ. Λεκάκης
Στὴν Ἑλληνικὴ Μυθολογία, ὁ θεὸς Ζαγρεύς, εἶχε μητέρα τὴν θεὰ Περσεφόνη-Κόρη, ἀλλὰ δὲν εἶναι ξεκάθαρο ποιός ἦταν ὁ πατέρας του, ὁ θεὸς Ζεὺς ἢ ὁ θεὸς Ἅδης;
Στὰ Ὀρφικά, τῆς προκατακλυσμιαίας ἡρωικῆς ἐποχῆς, ὁ κερασφόρος θεὸς Ζαγρεὺς φέρεται ὡς υἱὸς τοῦ μεταμορφωμένου σὲ φίδι θεοῦ Δία μὲ τὴν Kόρη Περσεφόνη, ἐνῷ στὴn μετακλυσμιαία σιδηρᾶ, ὁ θεὸς Ζαγρεὺς φέρεται υἱὸς τοῦ θεοῦ Ἅδη.
Ποιός τελικὰ εἶναι πατέρας τοῦ νεώτερου θεοῦ Ζαγρέα;
Στὰ Ὀρφικά, τῆς προκατακλυσμιαίας ἡρωικῆς ἐκδοχῆς, μυθολογεῖται ὅτι ὁ θεὸς Ζεύς, ὡς κοῦρος, ἀνατρεφόταν κρυφὰ ἀπὸ τὸν πατέρα του Κρόνο, στὸ Χρονο-Χωρικὸ Δικταῖο Ἄντρο τῆς προκατακλυσμιαίας μεγαλιθικὴς ἐποχῆς πρὶν τὴν μετάσταση τοῦ στὸ παρελθοντικὸ παρόν του.
Ο κοῦρος θεὸς Ζεὺς βρισκόταν σὲ κορυφὴ τοῦ ὅρους Δείκτη-Γιούχτα, επάνω ἀπὸ τὴν Ζάκρο Λασυθίου Κρήτης, ποὺ τὴν ὀνομάζουν ἀκόμα “Καυλίκα“, σὲ ἀνάμνηση τοῦ κεραυνοβόλου ἔρωτα τοῦ θεοῦ Δία μὲ τὴν κερασφόρο πανέμορφη θεὰ Περσεφόνη, ὅταν τὴν εἶδε γυμνὴ νὰ κάνει μπάνιο στὴν θάλασσα τῆς Κάτω Ζάκρου. Ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἄμεση σύντομη σχέση τοῦ ἔφηβου Κούρου Δία, γεννήθηκε ὁ κερασφόρος θεὸς Ζαγρεύς.
Ὁ ἔφηβος κοῦρος θεὸς Ζεύς, ὅταν γεννήθηκε ὁ θεὸς Ζαγρεύς, ἀνέθεσε στὶς Νύμφες, Ἴδη, Ἀδράστεια καὶ Ἀμάλθεια ποὺ τὸν ἀνέθρεψαν νὰ ἀναθρέψουν καὶ τὸν Ζαγρέα. Ἐπίσης ζήτησε καὶ τοὺς Ἰδαίους Κουρῆτες ποὺ τὸν προστάτεψαν ἀπὸ τὸν Κρόνο νὰ ἀναλάβουν τὴν προστασία καὶ τοῦ Ζαγρέα. Ὁ Ζεὺς ἔκανε μεγάλα σχέδια γιὰ τὸν Ζαγρέα ποὺ ἤθελε νὰ τοῦ ἀναθέσει νὰ ἀναλάβει ὡς βασιλιᾶς τὸ Ἡρωικὸ Γένος Ἀνθρώπων. Ὁ θεὸς Ζεὺς εἶχε ἤδη προσφέρει μόλις θὰ ἀναλάμβανε τὰ θεϊκὰ βασιλικὰ καθήκοντά του ὁ Ζαγρεύς, σκῆπτρο καὶ κεραυνὸ ἐλέγχου βροχῆς. Δυστυχῶς πρόλαβε ὁ Τυφῶν Ἀπὸ τὴν Ἀνταρκτική, καθοδηγητής της Ἀτλαντίδας, νὰ ἀναθέσει στοὺς Τιτᾶνες τὸν διαμελισμὸ τοῦ Κούρου ἔφηβου θεοῦ Δία, Ὁ ἄγνωστος νεαρὸς θεὸς Ζαγρέας μὲ τὴν ψευδῆ ἐνημέρωση, τῆς θεᾶς Ἥρας, προκάλεσε τὴν θυσία του Ζαγρέα στὴν θέση τοῦ μισητοῦ στοὺς Τιτᾶνες Δία. Ὁ διαμελισμός του Ζαγρέα ἀποτέλεσε μιὰ νέα ἀρχὴ μὲ τὴν γέννηση ἐκ Ζαγρέα τοῦ Ἥρωα Διονύσου.
- Ἡ ἐκδοχὴ πρώτης σχέσης κόρης θεᾶς Περσεφόνης μὲ τὸν κοῦρο θεὸ Δία, δὲν ἀποκλείει τὴν δεύτερη σχέση τῆς θεᾶς Περσεφόνης μὲ τὸν θεὸ Ἅδη.
Ὁ Ζῆν θεὸς Ἅδης, ἀναφέρουν οἱ μῦθοι, ὅτι εἶχε κληρωθεῖ στὸ μετὰ τὴν ἧττα τῶν Τιτάνων στὴν Γιγαντομαχία, στὸ πρῶτο Ὀλύμπιο Συμβούλιο, νὰ ἀναλάβει τὸ Βασίλειο τοῦ Κάτω κόσμου. Στὴν κλήρωση ὁ Πάνω κόσμος κληρώθηκε στὸν Ζήνα Δία, ὁ Πόντος στὸν Ζήνα Ποσειδῶνα καὶ ὁ κάτω-Ὑποχθόνιος κόσμος, ὅπως εἴπαμε, στὸν Ζήνα Ἅδη. Ἔτσι ὁ Ζῆν Ζεὺς παρέλαβε τὸν Πάνω κόσμο καὶ ὁ Ζῆν Ποσειδῶν παρέλαβε ἀπὸ τὸν Διάδοχο τοῦ Πόντου, τὸν Ὠκεανὸ στὴν Στύγα τὸν Πόντο. Ὁ Ζῆν Ἅδης δὲν παρέλαβε τὸν Κάτω κόσμο γιατί ὁ ὑποχθόνιος Τυφῶν, υἱὸς τοῦ Ταρτάρου δὲν παρέδιδε τὸ Βασίλειό του ἐνῷ τὸ Ἡρωικὸ Γένος ὑπέφερε ἀπὸ τὸν Τυφῶνα. Ἔτσι ὁ Ἡρακλῆς κατέβηκε στὸν κάτω κόσμο, ἄνοιξε τὶς πύλες καὶ παρέδωσε τὸν Κάτω Κόσμο στὸν κληρωθέντα νόμιμο διάδοχο Ζήνα Ἅδη.
Ὁ Ζῆν θεὸς Ἅδης Κάτω Κόσμου
Ὁ Ζῆν θεὸς Ἅδης παραλαμβάνοντας τὸν “σκοτεινὸ” Κάτω κόσμο, θέλοντας νὰ “ὀμορφύνει” τὸ ἄχαρο Βασίλειο του, ἀναζητοῦσε Βασίλισσα σύζυγο θεά, ποὺ τὴν βρῆκε στὸ Πρόσωπο τῆς πεντάμορφης κερασφόρου θεᾶς Περσεφόνης, κόρης τῆς θεᾶς Δήμητρας. Ὁ Ζῆν θεὸς Ἅδης, δὲν ἐνοχλεῖτο, ἀπὸ τὴν προηγούμενη σχέση τῆς πανέμορφης κερασφόρου θεᾶς Περσεφόνης μὲ τὸν χρονο-χωρικὰ μεγαλιθικὸ ἀδελφό του κοῦρο θεὸ Δία καὶ υἱό τους τὸν κερασφόρο θεὸ Ζαγρέα. Σὲ αὐτὴ τὴν σχέση τοῦ Ζήνα θεοῦ Ἅδη ἦταν σύμφωνος καὶ ὁ ἀδελφός του, Ζῆν θεὸς Ζεύς.
Ἁρπαγὴ ἀπὸ τὸν Ζήνα θεὸ Ἅδη τῆς Κόρης θεᾶς Περσεφόνης
Τὸ πρόβλημα τοῦ Ζήνα θεοῦ Ἅδη ἦταν ἡ μητέρα τῆς κόρης Περσεφόνης ἡ θεὰ Δήμητρα, ποὺ ἐναντιωνόταν καὶ αὐτὸ ἦταν αἰτία νὰ τὴν κλέψει μὲ ἁρπαγὴ ἀπὸ τὸν Ζήνα θεὸ Ἅδη, μιὰ συνήθεια ποὺ συνεχίζεται ἀκόμα καὶ σήμερα στὴν Κρήτη. Ἔτσι ἐξηγοῦνται οἱ διαφορετικὲς ἐκδοχὲς καὶ τελικὰ βγαίνει τὸ συμπέρασμα ὅτι ὁ θεὸς Ζαγρεὺς εἶναι υἱὸς τοῦ ἔφηβου Κούρου θεοῦ Δία καὶ ὄχι τοῦ Ζήνα Ἅδη. Ὁ Ὁμηρικὸς Ὕμνος στὴ Δήμητρα. περιγράφει πὼς συνέβη ἡ ἁρπαγὴ τῆς θεᾶς Περσεφόνης στὸ Νύσιο πεδίον. Ἡ Κόρη Περσεφόνη μάζευε ἄνθη στὸ λιβάδι μὲ συντροφιὰ παρθένων νυμφῶν, τῶν Ὠκεανιδῶν. Ἡ Κόρη ἐκεῖ ποὺ μάζευε νάρκισσο, ἄνοιξε ξαφνικὰ ἡ γῆ καὶ ξεπήδησε ὁ Ζῆν Ἅδης μέ Τὸ Ἅρμα Του καὶ τὴν ἅρπαξε. Οι κραυγές της Κόρης γιὰ βοήθεια δὲν ἀκούστηκαν ἀπὸ κανένα, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Ἐκάτη καὶ τὸν Ἥλιο ἐνῷ ὁ Ζῆν Ζεὺς ἔκανε πὼς δὲν ἄκουγε. Ἡ Περσεφόνη μὲ τὸν Ζήνα θεὸ Ἅδη, υἱοθέτησαν τὸν θεὸ Ζαγρέα, ὁ ὁποῖος διαμελίστηκε ἀπὸ τοὺς Τιτᾶνες. Ἡ θεὰ Δήμητρα ἔψαχνε τὴν κόρη της μέχρι ποὺ τὴν ἐντόπισε στὸν Ἅδη, στὸν Κάτω Κόσμο και ζήτησε ‘ἀμεσα τὴν ἐπιστροφή της Κόρης της στὸν Πάνω κόσμο καὶ ανάγκασε τὸν Ζήνα Ἅδη νὰ συμφωνήσει, νὰ ἀνεβαίνει ἡ κόρη Περσεφόνη δυὸ τετράμηνα (Ἄνοιξη, Καλοκαίρι καὶ Φθινόπωρο) στὸν Πάνω κόσμο καὶ νὰ κατεβαίνει ἕνα τετράμηνο (Χειμῶνα) στὸν Κάτω κόσμο. Λένε ὅτι, τοὺς μῆνες ποὺ ἡ κόρη Περσεφόνη εἶναι στὸν πάνω κόσμο ἡ θεὰ Δήμητρα χαιρόταν καὶ ὑπῆρχε καλοκαιρία, ἐνῷ τοὺς ἄλλους μῆνες στὸν Κάτω κόσμο, ἡ θεὰ Δήμητρα στεναχωριόταν καὶ ἔκανε κακοκαιρία.
Σὲ ἀναπαραστάσεις ὁ Ζῆν Ἅδης ἐμφανίζεται μὲ ἄλογά νὰ ἁρπάζει τὴν «Κόρη» καὶ νὰ τὴν μεταφέρει στὸ βασίλειό του. Σὲ μεταγενέστερες Ἑλληνικὲς λαϊκὲς παραδόσεις παρουσιάζεται ὡς Χάρων μὲ ἄλογό ποὺ μεταφέρει τὸν νεκρὸ στὸν Κάτω κόσμο.
Στὴν Φαιστὸ σὲ κεραμικὸ πιάτο, βρέθηκε ἀναπαράσταση τῆς κόρης θεᾶς Περσεφόνης, ποὺ ἀναδύει ἀπὸ τὸ ἔδαφος ὠε βλαστὸς ποὺ συνοδεύεται ἀπὸ κοπέλλες ποὺ χορεύουν ἀνάμεσα σὲ ἀνθισμένα λουλούδια / μπουμπουκια. Ἡ Ἀνάδυση τῆς Κόρης Περσεφόνης ἀπαντᾶται καὶ μὲ ἄλλα ὀνόματα ὡς “Φερεφάτα = Περσεφόνη”. Ἡ κόρη θεὰ Περσεφόνη ὑποδεχόταν στὸν Κάτω κόσμο τους νεκρους. Τὸν μῦθο τῆς ἁρπαγῆς τῆς Κόρης Περσεφόνης οἱ προκατακλυσμιαῖοι Πρωτοέλληνες Κουρῆτες, ὡς λαὸς τῆς θάλασσας, τὸν διέδωσαν σὲ ὅλη τὴν οἰκουμένη τῶν πέντε θαλασσῶν της Τηθύος.
Ὁ Μῦθος ἀπὸ τὸν ποταμὸ Εὐφράτη διαδόθηκε στοὺς Μεσοποτάμιους Σουμερίους
Μεταγενέστεροι νεογενεῖς “σήμικτοι” Κυανῆς ἀτλαντικῆς ἐπιρροῆς ἀπὸ τὸν “Ἰβηρικὸ” βορὰ καὶ “ὑποχθόνιο” κέρατο στὸν Μελανό / Μελανιασμένο Κυανὸ Νότο, μὲ γενοκτονίες Σουμερίων, καταστροφὲς πολιτιστικών αγαθών καὶ ἁρπαγὲς μύθων, οι Σουμέριοι οἰκειοποιήθηκαν την θεὰ Περσεφόνη, ἡ Ἰνάννα ἀντιγράφεται καὶ ὡς Ἰστὰρ / Ἀστάρτη, θεὰ του Ἔρωτα καὶ του Πολέμου, καταλαμβάνει τὴν θέση τῆς Ἀφροδίτης. Ἡ υἱοθέτηση ἰδεῶν δὲν εἶναι ἀρνητικὸ σημάδι ἀρκεῖ νὰ μὴν χρησιμοποιοῦν τοὺς μύθους ὡς μεθόδους καπελώματος καὶ καταδυνάστευσης των ανθρώπων….
Από τον Ηρακλή και Διόνυσο στον Μέγα Αλέξανδρο
Ἀντὶ τῆς πρωτοΕλληνικής – Ἑλληνικῆς Ὁμηρικῆς πεδιάδος της Νύσας, οἱ σήμικτοι προτάσσουν ἀσάφειες στὸν τόπο ἁρπαγῆς τῆς Περσεφόνης καὶ ποικιλίες πραγματικῶν καὶ φανταστικῶν τόπων ποὺ τελικως μὲ τὴν πάροδο τῶν αἰώνων κατορθώνουν νὰ περάσουν ὡς δικούς τους αὐτόφωτους μύθους. Στὴν Ἑλληνικὴ Μυθολογία ἡ Νύσα εἶναι μυθικὸ βουνὸ, ποὺ γεννήθηκε ὁ θεὸς Διόνυσος καὶ ἐντοπίζεται στὴν Νύσσα, στὸ Ὅρος Πράμνος της Νήσου Ἰκαρίας Τηθύος.
Στὴν ἐκστρατεία του ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος καὶ ὁ Ναύαρχος τοῦ Νέαρχος (βλ. Νεάρχου «Περίπλους») ἐλευθέρωσαν ἀπὸ τοὺς δυνάστες Ἀτλαντικῆς ἐπιρροῆς τοὺς λίγους ἐναπομείναντες Πρωτοέλληνες ἀπὸ Συρία μέχρι Ἰνδία – Κίνα. Ἐπίσης ἐλευθέρωσαν καὶ τοὺς Ἑλληνογενεῖς Πέρσες, Ἀφγανούς, Ἰνδοὺς καὶ ἄλλους ποὺ σήμερα θέλουν νὰ τοὺς παρουσιάζουν ὡς ἰνδογερμανικοὺς ἢ Ἰνδοευρωπαίους ἀποκρύπτοντας τὸν οὐραλοαλταϊκὸ στοιχεῖο ποὺ ἔχει εἰσρεύσει καὶ ἀλλοιώσει τὸν εὐρωπαϊκὸ βορὰ Φράγκων, Ἀγγλοσαξόνων, Οὔννων, Βάνδαλων καὶ ἄλλων …γιὰ νὰ δικαιολογοῦν τὴν καθοδήγηση μιᾶς elite ἄρχουσας τάξη.
Κλοπὴ Μουσείου Βαγδάτης
Τὸ μένος τῆς γενοκτονίας των Σουμερίων καὶ κάθε ἀντιστεκόμενου λαοῦ πρέπει νὰ ὁλοκληρωθεῖ καὶ μὲ τὴν “γενοκτονία” τῆς γνώσης, γλώσσας, γραφῆς, κλπ. των Σουμερίων καὶ τοῦ πολιτισμένου λαοῦ, ὅπως οἱ Ἕλληνες ποὺ τολμοῦν νὰ διασώζουν γνώσεις πολιτισμοῦ, γιὰ τὸ καλὸ ὅλης τῆς ἀνθρωπότητας καὶ ὄχι γιὰ κάποιες elite ποὺ θέλουν δούλους νὰ τοὺς ἐξυπηρετοῦν…
Ἀτλαντικὴ Καταιγίδα Στὸν Εὐφράτη τῆς Μεσοποταμίας
Στὶς 10.4.2003, κατὰ τὴν διάρκεια συγκρούσεων στὴν Βαγδάτη, μέλη τοῦ προσωπικοῦ τοῦ Μουσείου στὴν Βαγδάτη, ἐγκατέλειψαν τὸ κτήριο λόγῳ ἀνταλλαγῆς πυροβολισμῶν μεταξὺ τῆς ἰρακινῆς μονάδας – ἡ ὁποία βρισκόταν στὴν αὐλὴ τοῦ Μουσείου – καὶ Ἀμερικανῶν. Τότε Ἀμερικανοὶ στρατιῶτες(;), εἰσέβαλαν στὶς αἴθουσες τοῦ Μουσείου ἐπιλέγοντας ἐκθέματα καὶ ξεκλειδώνοντας τὶς προθῆκες, λεηλατῶντας καὶ καταστρέφοντας γιὰ σχεδὸν δυὸ 24ωρα.
Έκλεψαν περισσότερα ἀπὸ 15.000 ἀνεκτίμητα αρχαία ἀντικείμενα, ἐπιλέγοντας… ἀντικείμενα σουμεριακὴς προέλευσης.
- Ποιοί; καὶ Γιατί; Θὰ μάθουμε κάποτε; Τι θέλαν νά κρύψουν;
Έκλεψαν:
- χιλιάδες σουμεριακὲς κυλινδρικὲς σφραγῖδες ποὺ σχετίζονται μὲ τὸν Μινυακὸ, Μινωικὸ και Μυκηναϊκό πολιτισμό…
- ἀκέφαλο ἄγαλμα τοῦ Σουμέριου βασιλιᾶ Ἐντενέμα, τῆς Lagash του 2400 π.Χ., μεγάλου ἱστορικοῦ καὶ προϊστορικοῦ ἐνδιαφέροντος,
- το αγγείο Warka, τεχνούργημα 4ης χιλιετίας π.Χ.
Το αγγείο Warka ή αγγείο Uruk είναι ένα λεπτό σκαλιστό αλαβάστρινο αγγείο, που βρέθηκε σε ένα συγκρότημα ναών, στα ερείπια της αρχαίας πόλης Ουρούκ, στο Al Muthanna, του νότιου Ιράκ. Όπως η Αύλακα του Ουρούκ, η Μάσκα του Warka και η Παλέτα Narmer από την Αίγυπτο, είναι ένα από τα πρώτα σωζόμενα έργα αφηγηματικής ανάγλυφης γλυπτικής, που βρέθηκε, σε ένα στρώμα του 3100 – 2900 π.Χ. Το 280 κιλών αγγείο ανακαλύφθηκε ως συλλογή 15 θραυσμάτων από Γερμανούς αρχαιολόγους κατά την 6η ανασκαφική τους περίοδο στην Ουρούκ (1933 / 1934) – αρ. ευρήματος W14873, με ημερομηνία 2.1.1934: “Großes Gefäß aus Alabaster, ca. 96 cm hoch mit Flachrelief” (= μεγάλο δοχείο από αλάβαστρο, ύψους περίπου 96 εκατ. με επίπεδα ανάγλυφα”). Ήταν ένα από τα χιλιάδες αντικείμενα που λεηλατήθηκαν από το Εθνικό Μουσείο του Ιράκ κατά την εισβολή των Αμερικανών το 2003 και αποσπάστηκε βίαια. Επεστράφη αργότερα κατά την διάρκεια μιας αμνηστίας στο Μουσείο του Ιράκ στις 12.6.2003 από τρεις άγνωστους άνδρες, που οδηγούσαν ένα κόκκινο όχημα Toyota – βλ. “Destruction of Historic Sites (Syria and Iraq)”, UK Parliament, εφημ. The Times, 12.2.2015). Αλλά, για άλλη μια φορά, σε σπασμένο σε 14 κομμάτια. Δύο φωτογραφίες σύγκρισης, που δημοσιεύθηκαν από το Oriental Institute του Σικάγο, έδειξαν σημαντικές ζημιές (από την ημέρα επιστροφής, 12.6.2003) στο επάνω και στο κάτω μέρος του αγγείου. Το πλήρως αποκατεστημένο αγγείο Warka (αρ. IM19606) εκτίθεται τώρα και πάλι στο Μουσείο του Ιράκ.
- το ἄγαλμα από το Bassekti καὶ ἄλλα, ποὺ τὰ περισσότερα καὶ σημαντικότερα ἐξακολουθοῦν νὰ ἀγνοοῦνται… – ΔΙΑΒΑΣΤΕ επίσης: Κλοπὴ Μουσείου Βαγδάτης μὲ θησαυροὺς Σουμερίων ἀπὸ τοὺς γνωστοὺς-ἀγνώστους.
Το Άγαλμα από το Bassetki είναι ένα ενεπίγραφο μνημείο της Ακκαδικής περιόδου (2350 – 2100 π.Χ.) της Μεσοποταμίας. Ανακαλύφθηκε το 1974, κατά την σωστικών ανασκαφών, κοντά στο χωριο Bassetki (στον δρόμο Duhok – Zakho Duhok Governorate, στο βόρειο Ιράκ). Ήταν ένα από τα πολλά αντικείμενα που λεηλατήθηκαν από το Μουσείο του Ιράκ κατά την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Κατά την διάρκεια της κλοπής του, είχε πέσει αρκετές φορές, όπως διαπιστώθηκε, από ένα ίχνος ρωγμών στο δάπεδο του μουσείου! Κατατάχθηκε στην 2η θέση σε μια λίστα με τις 30 πιο καταζητούμενες αρχαιότητες που εκλάπησαν από το μουσείο! Ανακτηθηκε μετά την έφοδο της Αμερικανικής 812ης Στρατιωτικής Αστυνομίας σε ένα σπίτι και την σύλληψη τριών ατόμων τον Οκτώβριο του 2003. Αποκάλυψαν την θέση του. Ήταν επικαλυμμένο με… γράσο και κρυμμένο σε έναν βόθρο. Ανασύρθηκε και επανεκτέθηκε στο Μουσείο του Ιράκ στις 11.11.2003, μαζί με περισσότερα από 800 κλεμμένα μικρά αρχαία αντικείμενα που είχαν επίσης ανακτηθεί. Παρακάτω, η ακκαδική επιγραφή του:
Γράφει: Ο Νάραμ-Σιν, ο ισχυρός βασιλιάς της Αγάδης / Αγκάντε, όταν οι 4 πλευρές επαναστάτησαν μαζί εναντίον του, χάρη στην αγάπη που του έδειξε η θεά Αστάρ, ενίκησε σε 9 μάχες μέσα σε έναν χρόνο! Και τους βασιλείς που αυτοί (οι επαναστάτες) είχαν στείλει εναντίον του, τους συνέλαβε. Δεδομένου ότι προστάτευε τα θεμέλια της πόλης του από τον κίνδυνο, οι πολίτες της πόλης του ζήτησαν από την Αστάρ στην Εάνα, τον Ενλίλ στην Νιππούρ, τον Νταγκάν στο Τούτουλ, τον Νινχουρσάγκ στο Κες, την Έα στην Εριντού, τον Σιν στην Ουρ, τον Σάμας στην Σιπάρ, και τον Νεργκάλ στην Κούθα, να γίνει ο Νάραμ-Σιν θεός της πόλης τους, και έχτισαν μέσα στην Αγάδη έναν ναό αφιερωμένο σε αυτόν”. Και ακολουθεί η κατάρα: “Όσο για αυτόν που θα αφαιρέσει αυτήν την επιγραφή, είθε οι θεοί Σάμας, Αστάρ, Νεργκάλ, ο δικαστής του βασιλιά, δηλαδή όλοι αυτοί οι θεοί που αναφέρθηκαν παραπάνω να γκρεμίσουν τα θεμέλιά του και να καταστρέψουν τους απογόνους του». – ΠΗΓΗ: D. R. Frayne “The Sargonic and Gutian Periods (2334 – 2113)”, εκδ. University of Toronto Press, 1993.
ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 10.10.2025.
Naram-Sin, Agade, goddess Astar Eanna, Enlil Nippur, Dagan Tuttul, Ninhursag Kes, Ea Eridu, Sin Ur, ουρ Samas Sippar, Nergal Kutha, NaramSin θεα Περσεφονη Κουρος Διας γονεις Ζαγρεα αρπαγη Περσεφονης θεος αδης καταρα Μητρoπουλος Λεκακης ελληνικη Μυθολογια, θεὸς Ζαγρευς, μητερα κορη, πατερας ορφικα προκατακλυσμιαια ηρωικη εποχη κερασφορος μεταμορφωση φιδι οφις μετακλυσμιαια σιδηρα Ζαγρεας νεωτερος ορφεας κατακλυσμος ηρωες κουρος, ανατροφη Κρονος, Χρονος Δικταιο αντρο μεγαλιθικη μετασταση κορυφη ορος Δεικτης δικτης Γιουχτας, Ζακρος Λασυθι λασιθι Κρητη Καυλικα κεραυνοβολος ερωτας κερασφορος πανεμορφη γυμνη μπανιο λουτρο θαλασσα Κατω Ζακρου σχεση εφηβος γεννηση γεννα Νυμφες, ιδη, αδραστεια Αμαλθεια ιδαιοι Κουρητες προστασια βασιλιας ηρωικο Γενος ανθρωπων θεικα βασιλικα καθηκοντα σκηπτρο κεραυνος ελεγχος βροχης βροχη Τυφων τυφωνας ανταρκτικη καθοδηγητης ατλαντιδα ατλαντις, Τιτανες διαμελισμος αγνωστος νεαρος ψευδης ενημερωση, ηρα θυσια Τιτανας νεα αρχη γεννα ηρωας Διονσος Ζην μυθοι κληρος ηττα Τιταν Γιγαντομαχια, πρωτο ολυμπιο Συμβουλιο, βασιλειο Κατω κοσμος πανω Ζηνας Ποντος Ποσειδωνας ποσειδων υποχθονιος επανω Διαδοχος ωκεανος Στυγα στυγξ Τυφων Ταρταρος Τυφωνας ηρακλης πυλες νομιμος σκοτεινος ομορφια αχαρο βασιλισσα συζυγος πενταμορφη κερατο Δημητρα μεγαλιθικος κερατα αρπαγη κλοπη ομηρικος υμνος Δημητρα Νυσιο πεδιον νυσιον πεδιο ανθος λιβαδι συντροφια παρθενα παρθενος παρθενια νυμφη ωκεανιδες ναρκισσος, γη αρμα κραυγη εκατη ηλιος επιστροφη τετραμηνο ανοιξη, Καλοκαιρι φθινοπωρο χειμωνας μηνες μηνας κακοκαιρια καλοκαιρια αναπαρασταση ελληνικη λαικη παραδοση Χαρων αλογο ιππος νεκρος Φαιστος ηρακλειου κεραμικο πιατο, αναδυση εδαφος βλαστος κοπελλα χορος ανθη λουλουδι μπουμπουκι ονομα Φερεφατα Φερεφατη νεκροι Πρωτοελληνες Κουρητες, λαος λαοι της θαλασσας, θαλασσες Τηθυς
