Του ιατρού πνευμονολόγου-φυματιολόγου Στυλιανού Θ. Μητρόπουλου
ΣΧΟΛΙΑ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γ. Λεκάκης
Οι Τρεις Ζήνες (Ζευς Ολύμπου, Ποσειδών Στυγός, Άδης Άδη) με παιδιά επίλεκτους ήρωες της προκατακλυσμιαίας εποχής ίδρυσαν ηρωικές πόλεις επιλέκτων.
Μυθολογούνται ότι 9 χιλιετίες πριν, σύμφωνα με μαρτυρία του Σόλωνα, όπως του είπαν οι Ιερείς της Σαΐδος Αιγύπτου, τον 6ο αιώνα πΧ, που επισκέφτηκε την Αίγυπτο και όπως έγραψε ο Πλάτων στο έργο του «Τίμαιος».
Σε σημερινές χρονολογίες, με άλλα λόγια, μυθολογείται ο μεγάλος πόλεμος με εξαφάνιση του μυθολογικού προκατακλυσμιαίου πολιτισμού το 9600 π.Χ., στην 10η χιλιετία π.Χ., που οι επιστήμονες θεωρούν ότι συνέβει το τελευταίο εκτεταμένο λιώσιμο των Πάγων στην Γη.
Οι ηρωικές μυθικές μυστικές (χωρίς ίχνη σήμερα) πόλεις θεών και ηρώων είναι:
- 1) Η Φθία, Ζήνα Δία και η Δείκτα, Κούρου Δία της Αιγηίδος,
- 2) Αι Αθήναι: Της Ποσειδωνίας του Ωκεανού και της Ακτής / Ακτικής / Αττικής Τηθύος
- 3) Ο Άδης της Ανταρκτικής του Μέλανος Ωκεανού,
- 4) Η Τριζηνία / Τροιζηνία Αρκτικής του Λευκού Ωκεανού.
Οι παραπάνω πρωταρχικές ηρωικές «πόλεις», καθώς και θυγατρικές πόλεις και ιεροί τόποι τους, αποτέλεσαν κέντρα άυλου πολιτισμού και απίστευτης τεχνολογικής ανάπτυξης εν μέσω παλαιολιθικής εποχής της ανθρωπότητας με περιορισμένες αναλαμπές πολιτισμού κατά τόπους. Επίσης θεωρούνται πόλεις κέντρα ανάπτυξης θυγατρικών και αδελφών πόλεων όπως Κνωσός, Δείκτας και Ιεροί Δελφοί Φθίας και άλλοι.
Ο προκατακλυσμιαίος μυθολογικός μυστικός πολιτισμός μετά μια περίοδο ειρήνης των τριών Ζηνών, διαταράχθηκε από «πραξικόπημα» του Τιτανα Τυφώνα με αποτέλεσμα να διαιρεθεί ο κόσμος σε αντίπαλα “στρατόπεδα”.
Ο Τυφών πραξικοπηματικά εκδίωξε τον Ζήνα Άδη από το βασίλειό του κάτω κόσμου. Έτσι ο Τυφών ανέπτυξε κάτω από την μύτη των Ζηνών, υποχθόνια πρωτόγνωρα όπλα (Εχιδνάδες), με στόχο την επέκταση της Δικαιοδοσίας του στην Γη. Συγκεκριμένα με τρομοκράτηση που προκαλούσαν όπλα του (οι Εχιδνάδες), όπλα καιρού και επιπρόσθετα μάστορας του “Διαίρει και βασίλευε” και προωθητής παράλληλης διαφθοράς και παραπληροφόρησης, αθέατα επεκτάθηκε μέσω πυλών και οδών, υποχθόνιων και πόντιων στην Ωκεάνεια Αθήνα του Ποσειδώνα, την Ποσειδωνία.
Έτσι ο Τυφών έθεσε υπό τον έλεγχό και απόλυτο δικαιοδοσία του και την Ποσειδωνία, δηλαδή την Αθήναι του Ωκεανού, παραχωρώντας την σε ηγεμόνα του χεριού του (τυφόζι > τιφόζι), τον Ηρωικό θνητό Άτλαντα και μετονομάζοντας την από Ποσειδωνία σε Ατλαντίδα όπως την ακούμε μέσα στους μύθους.
Ο Τυφών, αθέατος, με ορμητήριο την Ατλαντίδα, όπλα Εχιδνάδες, όπλα μεταβολής “καιρού” και παράλληλα την διαφθορά, παραπληροφόρηση και τακτικές “διαίρει και βασίλευε” ξεκίνησε εκστρατείες για να καταλάβει όλον τον Κόσμο των Ζηνών Δία-Κούρου, Ποσειδώνα και Άδη. Ο Τυφών είχε προφανείς στόχους την Αθήνα Τηθύος (Σαρωνικού), την Δείκτα, την Φθία και τελικά και την Θολωτή Θούλη Τριζηνία. – ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΘΟΥΛΗΣ, ΕΔΩ. Οι Άτλαντες με ικανούς ισχυρούς στρατηγούς (με τερατώδη μυαλά: Δάρδανο, Κέκροπα, Ώγυγο) έβαλαν στόχους την Δείκτα (του Κούρου), Αθήνα (του Ποσειδώνα), την Μυστική Φθία (του Δία) και την Θούλη (Τριζηνία). Σταμάτησαν λίγο πριν καταλάβουν την Αθήνα και την Φθία με τεχνητές θεομηνίες – τους γνωστούς κατακλυσμούς.
Ακολούθησαν εκστρατείες από τους αθάνατους ήρωες Ηρακλή και Διόνυσο εκστρατείες απελευθέρωσης των υπο κατοχήν περιοχών των Ζηνών (Δία, Ποσειδώνα και Άδη). Τέλος, μεγάλος Πόλεμος αντιμετώπισης Ατλάντων (Αθηναίοι εναντίων Ατλάντων) ακολουθήθηκε από την μεγάλη καταστροφή του Προκατακλυσμιαίου Πολιτισμού.
Μετά την μεγάλη καταστροφή του προκατακλυσμιαίου περιορισμένου άυλου και τεχνολογικού πολιτισμού ξεκίνησε η γνωστή εποχή αναγέννησης πολιτισμών μεσολιθικού, νεολιθικού, χαλκολιθικού και νεώτερων με πολιτισμούς ευρείας επέκτασης στους λαούς.
Εν τούτοις “αθέατοι” με τους γνώριμους μηχανισμούς επιδιώκουν τα αγαθά του πολιτισμού να τα καρπούνται μόνον οι κατά την γνώμη τους οι ίδιοι και συν αυτώ «περιούσιοι» επίλεκτοι. Έτσι ο Πόλεμος της προκατακλυσμιαίας εποχής εξακολουθεί και σήμερα με στόχο την εξυπηρέτηση μορφωμάτων επίλεκτων (elite), που η ανθρωπότητα στο σύνολό της με όπλο τον πολιτισμό πρέπει να επιδιώξει να εμποδίσει προς όφελος όλων των ανθρώπων…
ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 3.2.2026.
Ο Τυφών είναι μια πρωτοφανής μορφή τρόμου και καταστροφής στην αρχαία ελληνική γεωμυθολογία. Αποκαλείται ο «πατέρας όλων των τεράτων». Αντιπροσωπεύει την απόλυτη ενσάρκωση του χάους και των πρωταρχικών δυνάμεων της φύσης. Οι συγκρούσεις του με τους Ολύμπιους θεούς, ιδιαιτερως τον Δία, είναι από τις πιο δραματικές και αποφασιστικές στιγμές στην ελληνική μυθολογία, που απεικονίζουν την αιώνια πάλη μεταξύ τάξης και χάους. Ο Τυφών περιγράφεται ως ένας τερατώδης γίγαντας. Συχνάκις απεικονίζεται ως φίδι ή φιδόπους – γενικώς με οφιοειδή χαρακτηριστικά. Είχε τόσο τεράστιο μέγεθος, που το κεφάλι του άγγιζε τα αστέρια και τα χέρια του μπορούσαν να φτάσουν τους ανατολικούς και δυτικούς ορίζοντες της Γης! Είχε πολλά κεφάλια, το καθ’ ένα εξέπεμπε φωτιά. Ο βρυχηθμός του ήταν τόσο τρομακτικός που προκαλούσε πανικό, τόσο στους θεούς όσο και στους θνητούς. Ήταν γιος της Γαίας (Γης) και του Τάρταρου (της βαθειάς αβυσσου). Η γέννησή του ήταν η απάντηση της Γαίας στην ήττα των Τιτάνων, των μεγαλύτερων παιδιών της, από τους Ολύμπιους θεούς. Η δημιουργία του Τυφώνα ήταν μια άμεση πρόκληση για την ολύμπια τάξη, μια δύναμη χάους που υψωνόταν ενάντια στην καθιερωμένη κυριαρχία του Δία και των αδελφών του. Η πιο αξιοσημείωτη πτυχή του μύθου του Τυφώνα είναι η κατακλυσμιαία μάχη του με τον Δία, βασιλιά των Ολύμπιων θεών. Αυτή η αντιπαράθεση αντιπροσωπεύει την πάλη μεταξύ τάξης (Δίας) και χάους (Τυφώνας). Η μάχη ήταν σφοδρή και συγκλονιστική. Ο Τυφών αρχικώς νικούσε τον Δία και έκοψε τους τένοντές του. Ωστόσο, ο Δίας αποκαταστάθηκε και ανέκτησε πλήρη ισχύ, στο Κωρύκειο Άντρον, με την βοήθεια του Ερμή και του Πανός και τελικώς ενίκησε τον Τυφώνα, μετά από μια μακρά και επική μάχη. Η τελική μάχη έγινε στην Σικελία, όπου ο Ζευς / Ιεύς, του έριξε την Αίτνα στο κεφάλι! Αυτή η νίκη εδραίωσε την θέση του Δία ως την υπέρτατη θεότητα του ελληνικού πανθέου και συμβόλιζε τον θρίαμβο της τάξης επί του χάους. Η ήττα του Τυφώνα δεν έσβησε την επίδρασή του στην ελληνική μυθολογία. Ήταν ο πατέρας πολλών τερατωδών πλασμάτων: της Λερναίας Ύδρας, του Λιονταριού της Νεμέας και του Κέρβερου, κ.ά. καθ’ ένα από τα οποία συνέχισε να αντιπροσωπεύει τις χαοτικές και καταστροφικές πτυχές του κόσμου στις ιστορίες του. Τότε εκλήθη ο Ηρακλής να τα αντιμετωπίσει. Η μορφή του Τυφώνα ξεπέρασε την ελληνική μυθολογία για να γίνει σύμβολο δύναμης και χάους, συχνά αναφέρεται στην λογοτεχνία και την τέχνη ως αναπαράσταση συντριπτικών και καταστροφικών δυνάμεων. Η ιστορία του Τυφώνα είναι πλούσια σε συμβολικό νόημα. Αντιπροσωπεύει τις πρωτόγονες και άγριες δυνάμεις της φύσης που αμφισβητούν συνεχώς τον εύτακτο κόσμο. Η μάχη του με τον Δία συμβολίζει την συνεχή πάλη μεταξύ σταθερότητας – αναταραχής, και τάξης – αταξίας. Η διαρκής παρουσία του Τυφώνα στην μυθολογία μας υπενθυμίζει την ένταση μεταξύ αυτών των αντίθετων δυνάμεων και την ευθραυστότητα της τάξης που συχνά θεωρούμε δεδομένη. Οι Ρωμαίοι έλεγαν ότι κατοικούσε στην νήσο Ίσκια, δηλ. τις αρχαίες ελληνικές Πιθηκούσσες. – ΠΗΓΗ: Γ. Λεκάκης “Ελληνικη Μυθολογια” (απόσπ.).
μεγαλος αρχαιος μυθικος Προκατακλυσμιαιος Πολεμος αρχαιοι Πολεμοι μυθικοι Προκατακλυσμιαιοι Πολεμοι Τρεις Ζηνες Ζευς Ολυμπος θεος Ποσειδων Στυγος, στυγα στυγξ αδης παιδια επιλεκτοι ηρωες προκατακλυσμιαια εποχη ιδρυση ηρωικη πολις πολη επιλεκτων μυθολογια Σολωνας, σολων Ιερεις Σαιδος σαιδ πορτ σαιντ Αιγυπτους, 6ος αιωνας πΧ, Πλατων εργο Τιμαιος εξαφανιση μυθολογικος πολιτισμος 9600 10η χιλιετια τελευταιο εκτεταμενο λιωσιμο Παγων παγετωνας γη μυθικη μυστικη ηρωας Φθια, Ζηνα ζηνας Διας Δεικτα, δικτα δεικτη δικτη Κουρος Αιγηιδα αιγηις αθηναι αθηνα Ποσειδωνια Ωκεανος ακτη Ακτικη Αττικη Τηθυς ανταρκτικη Μελας Ωκεανος Τριζηνια / Τροιζηνια Αρκτικη Λευκος Ωκεανοι πρωταρχικη ιεροι τοποι τεχνολογια παλαιολιθικη ανθρωποτητα Κνωσος, Δεικτας Δικτας Ιερος Δελφοι προκατακλυσμιαιος μυθολογικος μυστικος πολιτισμος τρια 3 διαταραξη αρχαιο πραξικοπημα Τιτανας τιταν Τυφωνας διαιρεση στρατοπεδο Τυφων βασιλειο κατω κοσμος υποχθονια πρωτογνωρα οπλα Εχιδναδες επεκταση δικαιοδοσια Γη τρομοκρατια οπλο εχιδνα καιρος Διαιρει και βασιλευε διαιρεση διαφθορα παραπληροφορηση αθεατα επεκταση πυλες οδοι πυλη οδος υποχθονιοι ποντιοι ωκεανεια Ποσειδωνας, Ποσειδωνια ελεγχος απυλυτος ηγεμονας τυφοζι / τιφοζι ηρωικος θνητος ατλαντας ατλας μετονομασια ατλαντιδα ατλαντις μυθος αθεατος κοσμος ορμητηριο μεταβολη εκστρατεια Ζηνων Σαρωνικος θολωτη Θουλη Τριζηνια ατλαντες στρατηγος Δαρδανος, Κεκροπας, κεκρωψ ωγυγος μυστικη Τροιζηνια καταληψη τεχνητη σκοπιμη προκληση θεομηνια κατακλυσμος Ηρακλης Διονυσος απελευθερωση κατοχη αρχαιοι Αθηναιοι καταστροφη τεχνολογικος αναγεννηση μεσολιθικος, νεολιθικος, χαλκολιθικος λαος περιουσιοι λαοι επιλεκτοι μορφωμα ελιτ elite ανθρωποτητα ανθρωπος τρομος ελληνικη γεωμυθολογια πατερας τερας ενσαρκωση χαος πρωταρχικες δυναμεις φυσης συγκρουση ολυμπιοι θεοι ιευς δραμα αιωνια παλη ταξη τερατωδης γιγαντας γιγας απεικονιση φιδι οφιος φιδοπους οφιοειδη χαρακτηριστικα τεραστιο μεγεθος κεφαλι αστερια αστερι αστρο χερια ανατολικος δυτικος οριζοντας Γης κεφαλια, πολυκεφαλος πολυκεφαλο ον φωτια βρυχηθμος πανικος θνητοι Γαια Ταρταρος βαθεια βαθια αβυσσος γεννηση γεννα απαντηση ηττα Τιτανες τιτανομαχια παιδι ολυμπιος δημιουργια αμεση προκληση ολυμπια ταξη, κυριαρχια κατακλυσμιαια μαχη βασιλιας αντιπαραθεση παλη σφοδρη συγκλονιστικη τενοντας αποκατασταση Κωρυκειο αντρο Κωρυκειον αντρον, Ερμης παν Πανας πανος επικη υπερτατη θεοτητα ελληνικο πανθεο συμβολο θριαμβος επιδραση τερατα πλασμα λερναια υδρα Λιονταρι νεμεας λεων νεμεα κορινθια Κερβερος χαοτικη ιστορια δυναμη λογοτεχνια τεχνη αναπαρασταση συντριπτικη συμβολα πρωτογονες αγριες δυναμεις φυσης αμφισβητηση ευτακτος σταθεροτητα αναταραχη αταξια ενταση αντιθετες δυναμεις ευθραυστοτητα δεδομενο Ρωμαιοι κατοικηση νησος ισκια, αρχαιες ελληνικες Πιθηκουσσες Πιθηκουσες σικελια ηφαιστειο αιτνα
