Αρχαίος τάφος γυναίκας στην Ζηλανδία, με αγγείο με ελληνική επιγραφή! – του Γ. Λεκάκη

Του Γιώργου Λεκάκη

Η Ζηλανδία είναι το μεγαλύτερο νησί της Δανίας (έκταση 7.031 τ.χλμ. – πληθυσμός 2.225.000 κατ.). Μεγαλύτερη πόλη της νήσου, καθώς και πρωτεύουσα της Δανίας, είναι η Κοπεγχάγη. Είναι το 95^ο μεγαλύτερο νησί στον κόσμο! Συνδέεται οδικώς με γέφυρες με την ηπειρωτική Δανία και την Σουηδία.

• ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ περι ΔΑΝΙΑΣ, ΕΔΩ.

Σύμφωνα με την σκανδιναβική μυθολογία («Έπος του Gylfaginning»), το νησί δημιουργήθηκε από την θεά Gefjun, αφού ξεγέλασε τον βασιλιά της Σουηδίας, Gylfi. Η θεά, ως κυρία της Γης, αφαίρεσε ένα κομμάτι γης από την Σουηδία και το μετέφερε στην Δανία. Έτσι έγινε το Σγιέλαν / Ζηλανδία. Το κενό που δημιουργήθηκε γέμισε με νερό. Έτσι έγινε η λίμνη Μέλαρεν…

Η θεά έφορος της γης, Gefjun με αροτρον, ως Δημητρα – του L. Frolich.

Η Gefjun (Gefjon, Gefyon, Gefn ή Φρέγια < Αφροδίτη) ήταν μάντισσα-θεά, μέλος και των Εσίρ και των Βανίρ. Όσες γυναίκες πέθαιναν παρθένες στέλνονταν στην κατοικία της. Είναι θεά της αρετής και της γονιμότητος, σχετιζόταν με το όργωμα και την καλοτυχία. Σύζυγός της ο Σκγιολντ, υιός του Ωντίν. Πολλοί θρυλικοί Δανοί βασιλιάδες ισχυρίζονταν πως κατάγονταν από αυτήν!

Η παραπάνω ιστορία θυμίζει πολλά κλεμμένα/παραλλαγμένα κομμάτια από την ελληνική μυθολογία, από την Αφροδίτη, τον Ποσειδώνα, την Αμφιτρίτη, κλπ.

Τώρα γιατί σας τα λέω όλα αυτά: Διότι, «εσχάτως εν τη νήσω Ζηλανδία, εν Σταριγεδίγνη μικρά κωμοπόλει, κειμένη εν μέσω παντοίων βάλτων, εγένετο σπουδαία αρχαιολογικὴ ανακάλυψις. Επί τη ανασκαφή γεωλόφου τινος ευρέθη εννέα πόδας κάτωθεν της επιφανείας της γης τάφος έχον 19 ποδών [5,8 μ.!] μήκος· εν αυτώ υπήρχε σκελετός γυναικός εχούσης το πρόσωπον εστραμμένον προς ανατολάς. Μεταξύ των αγγείων, των ευρεθέντων πλησίον αυτής, ιδιαιτέραν έδωκε περιέργειαν κύπελλον εξ υέλου κυανού, φέρον προσκεκολλημένα τεμάχια αργύρου εφ’ ου εφαίνετο ελληνικοίς γράμμασι το ΥΓΕΙΑΙΝΕ(*). Επί της κεφαλής του σκελετού ευρέθη ψέλλιον εκ χρυσών νομισμάτων εποχής του αυτοκράτορος Πρόβου (276 μ.Χ.) επί του λαιμού αυτής ευρέθη περιδέραιον χρυσούν αρκετά χονδρόν, και καρφίς επί του δεξιού ώμου προς στήριξιν, ως φαίνεται, των ενδυμάτων. Ευρέθησαν προς τούτοις πλησίον της σκελετοί ζώων και ανθρώπων, ως φαίνεται, δούλων, οίτινες ενεταφιάσθησαν μετά της κυρίας των. Η ανακάλυψις αύτη κατά την μαρτυρίαν πολλών έχει σπουδαιότητα καθ’ όσον μέχρι τούδε προς βορράν της Σκανδιναβίας δεν ευρέθη καμμία αρχαιότης φέρουσα επιγραφήν ελληνικήν».

ΠΗΓΗ: εφημ.«Εφημερίς», αρ.φ. 269/26.9.1877, με πληροφορίες από την εφημ. «Μεταρρύθμιση» Κωνσταντινουπόλεως, που αναδημοσιεύει είδηση/ανταπόκριση από την Αγια Πετρούπολη. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 26.9.1997. Εφημ. “Kontra News”, 19.3.2018.

Κατά την περιγραφή θα ήταν Θρακιώτισσα.

• Έχω πει και έχω γράψει πολλάκις πως οι αρχαίοι Έλληνες εταξείδευαν από αρχαιοτάτων χρόνων στην  Σκανδιναβία (βλ. Γ. Λεκάκη «Μινωίτες Κρήτες ανακάλυψαν την Γερμανία, και εξόρυσσαν ασήμι στην Νορβηγία από το 2000 π.Χ.», περ. «Ελληνόραμα», τ. Σεπτ. 2009).

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:

(*) Αυτή η λέξη μπορεί και να παραπέμπει σε Πυθαγορείους.